Lobi Genel Salon2

Salon2

dirilten lezizceset Mart 6, 2012

Benjamin Biolay
Gurur

Saol Tanrım,
biz her zaman,
bir kozalağın,
yeni bir sessizliğin,
bir dalaverenin, vicdanına bırakıldık.
Güneş denizin yalnış tarafına oturmuş,
Ne macera ama,
ne macera…
Saol Tanrım,
biz her zaman,
bir otobüs durağının vicdanına bırakıldık.
Çalan ağıdı duyduk, kalmamalıydık orada.
Gruss Sirkinden daha dokunaklı,
Güneş ne de güzel
Ne macera ama, ne macera…
Saol Tanrım,
biz her zaman,
bir helezonun vidanına kaldık,
bir bardak Camparinin,
bir güruhun itibarına,
Ve oraya geri yüzerken Paris ne de küçük
Ne macera ama,
ne macera…

(Nakarat)

Aşağı yukarı, geziniyoruz, kokluyoruz,
olağan dışı bir alevi kokluyoruz
kazanıyoruz, kaybediyoruz,
kazanan eli kaybediyoruz,
gururdan.
Saol Tanrım,
biz her zaman,
açık-saçık bir aşkın,
basit bir inkarın,
kötü bir hayatın,
kötü bir geçmişin vicdanına bırakıldık.
sessizlik bile zulmedici,
bir uçak gemisinin geçişi gibi
Ne macera ama,
ne macera.
Saol Tanrım,
biz her zaman,
bir fedakarlığın,
veresiye bir ölümün,
yıkımdan doğmuş bir önyargının,
vicdanına bırakıldık.
Güneş kaçıp kurtuluyor,
bir sabun gibi,
durup duruken kayıp gidiyor,
Ne macera ama, ne macera…
Aşağı yukarı geziniyoruz, kokluyoruz,
olağan dışı bir alevi kokluyoruz
kazanıyoruz, kaybediyoruz,
kazanan eli kaybediyoruz,
gururdan.
Saol Tanrım, biz her zaman
bir uyku hapının,
parçalanmış bir tavanın vicdanına bırakıldık
uzanırken yere izliyorsun,
güneş gitmiş,
kâr kaldırım taşlarına düşüyor
Ne macera ama,
ne macera…
Saol Tanrım,
biz her zaman,
bir sokak lambasının,
sönmüş bir acının
vicdanına bırakıldık,
kış gecelerinin bozulmamış hüznüne,
köşebaşına yığılan
düşman Yaşlılık
Ne macera ama,
ne macera…

(Nakarat)

Aşağı yukarı geziniyoruz, kokluyoruz,

olağan dışı bir alevi kokluyoruz
kazanıyoruz, kaybediyoruz,
kazanan eli kaybediyoruz, gururdan.

Saol Tanrım,
biz her zaman,
Parisin bir yerlerinde,
bir otel barından uzakta,
bir züppenin vicdanına bırakıldık,
Bir dahaki hayatta,
bizim için daha inançlısını diliyorum
Ne macera ama,
ne macera…
Gururdan, gururdan,
Gururdan.

Benjamin Biolay
La Superbe

On Reste Dieu Merci à la merci
d’un conifère,
D’un silence inédit,
D’une seule partie de jambe en l’air,
Le soleil est assis,du mauvais coté de la mer, quelle aventure, quelle aventure…
On Reste Dieu Merci à la merci
d’un abri bus,
Ne reste pas ici, On entend
Sonner l’angélus
Le soleil est joli,
Plus triste que le cirque Gruss
quelle aventure, quelle aventure…
On Reste Dieu Merci à la merci
d’un engrenage,
D’un verre de Campari,
du bon vouloir de l’équipage,
Paris est si petit quand on le regagne
à la nage,quelle aventure, quelle aventure…

(Refrain)

On flâne, On flaire,
On flaire la flamme singulière..
On gagne,on perd
On perd la gagne, La Superbe…
On Reste Dieu Merci à la merci
de l’amour crasse,
D’un simple démenti,
D’une mauvaise vie,
D’une mauvaise passe
Le silence est aussi pesant,
qu’un porte avion qui passe,
quelle aventure, quelle aventure…
On Reste Dieu Merci à la merci
d’un sacrifice,
D’une mort à redit,
D’un préjugé né d’un préjudice,
Le soleil s’enfuit,
comme un savon soudain qui glisse,
quelle aventure, quelle aventure…

(Refrain)

On Reste Dieu Merci à la merci
d’un nimbutal,
Du plafond décrépit,
Qu’on observe à l’horizontal,
Le soleil est parti,

la neige tombe sur les dalles,
quelle aventure, quelle aventure…
On Reste Dieu Merci à la merci
d’un lampadaire,
D’une douleur endormie,
D’un chaste spleen un soir d’hiver,
La Vieillesse ennemie,
Reste la seule pierre angulaire
quelle aventure, quelle aventure…

(Refrain)

On Reste Dieu Merci à la merci
d’une étincelle,
Quelque pars à Paris,
Au fin fond du bar d’un hôtel,
Dès la prochaine vie,
Je rêve de se rester fidèle,
quelle aventure, quelle aventure…

bi bak istersen

bir iz bırak