Ev Genel Katlar 19

Katlar 19

dirilten lezizceset Mart 16, 2012

İnsan dolu bir evin yavaş yavaş boşalması canını sıkar bazen. Binlerce belki de milyonlarca kez köşeye sıkıştırmışlardır seni. İçini boğan yalnızlık değildir, insanların bayatlamış olmaları artık ruhunu yatıştırmaz, gece olmuştur ve kör gözlerle yolunu bulmaya çalışan eski zaman serserilerindensindir, artık kimse anlattığın hikayelere inanmaz, o yüzden uzaklara kaçıp silinmeyi seçersin, sokak köşelerinde çöp bidonlarının içinde yanan ateş içini ısıttığından değil, insanca bir şeyler duymak, duygulanmak istersin. Çoktan yönler karıştırılmış, anlamlar ters düz edilmiş,  gerçek ‘insan’lar tarafından cezalandırılmışsındır. Şömineden sıçrayan ufak bir kıvılcımın bütün evi yakabilme gücünü nerede arayacağını şaşırırsın, ellerini ateşin üzerine tutarsın, pantolonunun paçalarından sızan serinlik bütün cesaretini alıp götürmüştür. Köşe başından ayrılıp sokağın diğer sakinlerine karışırsın, burası ne Brooklyn’in arka sokakları, ne de Paris’in sidik kokan dar sokaklarıdır, İstanbul’un barbar köprüleriyle iç içe geçmiş kalabalık sokakları bile değildir. Nerede olduğunu bilemezsin, öylesine bir sokaktır, kimsenin kimseyi etkilemek istemeyeceği, yolunun sonu, çıkmaz olan.
Ateşin sönmesini beklersin ama o sokağın ruhuyla tutuşmuştur bir kere, sönmek bilmez. Genç olmayı unutmuş, çeneni kapatmışsındır artık.

 

İlgini çekebilir

Sataş