Ev Genel Salon 35

Salon 35

dirilten lezizceset Mart 26, 2012

Fransa’nın Thionville kıyılarına indiğimizde orada bizi Sophie Huriaux adındaki Fransız şarkıcı karşılar. La Grande Sophie olan sahne ismini özgünlüğünden kazanan bir şarkıcı kendisi.

La Grande Sophie
Yürekli Ol

Buralarda dönüp dolananı tanıyorum,
Ya da mevsimleri sayarak duvarlar boyunca gideni,
Ben neyin eksik olduğunu gördüm,
Bizi bir yereler götürmeyen yeni başlangıçları,
Tv’deki savaşçıları,
Yemek salonumdaki kahramanları,
Ben gerçek hikayeler okudum
Ama kendime sorduğum sorular
Sürekli: Nerede bulabildim?

(Nakarat)
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Çok daha iyi bakıyorsun
Kendimizden emin olduğumuzda
Parmaklarımızın ucuna taktığımızda
Güç ve umudu
Arayışlardan uzakta hiçbir şeyden korkmayarak
Kendini kısıtlamadan tanımadığın kapıları çalarak
Ve öylesine yumuşak konuşmak
Ama kendime sorduğum sorular
Sürekli: Nerede bulabildim?

(Nakarat)
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Ben ormana gittiğimde
Kollarım iki yanıma düşer tıpkı Parmak Çocuk gibi
Orada bulduğum taşlar
Ama kendime sorduğum sorular
Sürekli: Nerede bulabildim?

(Nakarat)
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,
Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Çeviri: LezizCeset

httpv://www.youtube.com/watch?v=kqqxcXb4DOU

La Grande Sophie
Du Courage

J’en connais qui tournent en rond
Ou qui longent les murs en comptant les saisons
J’en ai vus des dépourvus
Des nouveaux départs qui nous mènent nulle part
Des guerriers à la télé,
Des héros dans ma salle à manger
J’en ai lu des histoires vraies
Mais la question que j’me pose
Sans cesse : Où j’pourrais trouver

(Refrain:)
Du courage, du courage, du courage
Du courage, du courage, du courage
Du courage, du courage, du courage
Du courage, du courage, du courage

Tu vois c’est tellement mieux
Quand on est sûr de soi
Que l’on porte au bout des doigts
De la force et l’espoir
D’aller chercher plus loin en n’ayant peur de rien
De sonner à la porte de l’inconnu sans aucune retenue
Et parler c’est si léger
Mais la question que j’me pose
Sans cesse : Où j’pourrais trouver

(au Refrain)

Quand je vais dans la forêt
Que les bras m’en tombent comme le Petit Poucet
Des cailloux j’en ai trouvés
Mais la question que j’me pose
Sans cesse : Où j’pourrais trouver

(au Refrain)

İlgini çekebilir

Sataş