Lobi Genel Salon 118

Salon 118

dirilten LezizCeset Ağustos 16, 2013

Yalnızlar Rıhtımı’nın cover’ını henüz yeni dinledim ve hemen paylaşmak istedim. Bu şekli bir hayli tuhaf hissettirdi bana. Belki parça çok önceden internete bir şekilde düştü. Ama yeraltından ilerleyen şarkılar aniden karşılaşmayı daha çok sevdim ben. Daha keskin, daha derin, daha can yakıcı. Alınıp atılıp satılıp tütetilecek bir şey değil. Şarkının sözleri ve gitarın sert riff’leri bir çizik atıp geçiyor yüreğinizin üzerinden. Bu yüzden bazı geceler bu tip şarkılar üzerinize üzerinize yürür, siz de tekrar tekrar dinlersiniz.
Zamanla değişen sadece içimizdekiler olmuyor, şarkılar da zamanla değişiyor. Okan Bayülgen’in ve Model’in albüme girmemiş olan bu cover’ı uyumadan, ölmeden, değişmeden önce dinlenmeli. Şöyle akşamın karanlığı yaklaşınca Müslüm Gürses’in buruk sesi, Okan’ın tok sesine dönüşüyor ve dişi sesiyle Model şarkının içine işliyor.
Yalnızlar Rıhtımı, Erkin Koray’ın sıkı sözleriyle çocukluğumuzdan gençliğimize işliyor ve olgunluğumuzdan yaşlılığımıza bizi takip ediyor…
Yalnızlık üzerine çok şey yazdım orada burada. İnsanı gençleştirir, emin olun.
Gecenin karanlığında biraz alkollü kafayla insanı dünyadan koparmaya hep yeterli olur, böyle şarkılar.

Öyle sallana sallana bir rıhtıma ulaşacağız ve perişan olduğumuz anları hatırlarken gecenin karanlığına bırakacağız kendimizi.
Bazen her şeyden bıkıp usanırız ve işte bu perişanlığımızı etrafımızdakiler, en yakınlarımızdakiler dahi anlamaz. Durumu anlattığımızdan değil. Anlaşılmaz bir şey şu insanın yalnızlığı. Üzerine yazılır, çiziliyor, söylenir. Yaşamla yalnızlığın bağı böyle acayip sularda dalgalanır işte. Ama bir şarkı yalnızlığın o şahane güzelliğini hatırlatır. Tehlikeli sulara hoş geldiniz. Yaz bitiyor ve kış şarkılarına giriş yapmak için bütün ortam yaratıldı. Yıllara direnen bir şarkı ve direnen şarkılar eninde sonunda kazanırlar.
O rıhtımda perişan bir halde dikilirlen, gecenin sonunda yalnız olmadığımızı, bizim gibi düşünen ve hisseden insanlar olduğunu anlarız, kabul etmek zordur ve yalnızlığı terk etmek gözlerimizi doldurur.
Okan Bayülgen’e Model’e beni bu gece yalnızlar rıhtımına fırlattıkları için teşekkürler ve
Türkiye”nin ölümsüz babası Müslüm Baba’ya saygılar…
Dinleyin, perişan olmak için değil, yalnızlığın insanı nasıl dönüştürüğünü kabullenmek için.
Yalnız kafalara biçilmiş kaftan. Hadi sarınıp uyuyalım o hale.

bi bak istersen

bir iz bırak