Ev Katlar Kat3

Kat3

dirilten lezizceset Ağustos 16, 2016

Ada’nın sokaklarında boş işler müdürülüğü her daim açıktır ki sahil boyunca yürümekten başka yapacağınız başka işte buralarda yoktur .

Lola eve sonunda dönmüştü. Koltuğun üzerinde uyuklamasına izin veriyordum artık.

Havaların serinlemesiyle birlikte rus votkalarımızı açıp kokteyllerimizi hazırlayıp yudumladık kimimiz bir kitabı okumaya daldı kimimiz başka hayallerde kavruldu kimimiz köpeği sevdi ve kimimiz aramızdan ayrılmak zorunda kaldı. Bir şarkı çalmaya devam etti ve yaşamı öyle uzak diyarlarda aramanın aslında o kadar da gerekli olmadığını anlattı.
Oteller insanları tanımanın da ötesinde farklı ülke sınırlarının insanlarını da tanıma olasılığı veriyordu. Bir çok insan girip çıkıyor, istekleri onların derinliklerini ya da sığlıklarını gösteriyordu. Sonra iş çıkışı soğuk havada yokuş aşağı inilip evdeki dostların gülümsemeleriyle karşılaşıldığında bambaşka bir dünyanın o kadar yakınında olduğunu anlıyordu insan. Kim bilir ne yalnızlıklar aşılmıştı buralara gelinceye kadar. Manasız akıp giden ne yaşamlar vardı etrafımızda ki aslında uzağımızda da yığınla vardı böyleleri. Yapacak bir şey yok. Rüzgar pencereleri ve kapıları titretir, sabaha karşı çatı katında biraz üşünülür ama yarına mutlu başlanırdı. Arabalar dağı delip geçerken güneş dağın arkasından doğar, batar, ardından ay onun yarım bıraktığı işleri tamamlardı.
Lola bu gece evde koltuğun üzerinde uyurken içim daha rahat, sabah olunca kaşarlı tostlarımı yapmaya başlar, kaşarlar erirken Lola’yı besler, sonra kaldığım sayfalardan okumayı sürdürürdüm ve belki bir kaç arkadaş çaydanlıkta demlenmiş taze çayı bile yakalayabilirdi.

Hayat çok sık olmasa da süprizlerle doluydu.

İlgini çekebilir

Sataş