salon 53

dirilten lezizceset Mayıs 11, 2012
salon 53

Hepimizin kahramanlara ihtiyacı var, sizi çeviren lanetli dünyadan kurtarabilecek kadar güçlü ve gerçek. Oysa hayatımıza girenlerin çoğu biz çizgi romanın renkli sayfaları gibi sararıp gitmekte. Yapabileceğimiz pek bir şey yok, uyuşukluğumuzu geçiştirmek için bağlandığımız şeylerin sayısını arttırıp nefes alacağız. Kimimiz vazgeçecek ve oluruna bırakacak, kimimiz uzakşıp gitmeyi kafasına koyacak ve gerçekleştirecek. Gerçek dünya gerçek kahramanlara gereksinim duymaz ve uzayıp giden bu fasıl bir yere bağlanmaz. Öyle bir döngü sizi müren balığı gibi ısırır ve etinizi olmasa bile yüreğinizi çevire çevire parçalar. En yakın sandıklarınız bile sözlerini tutmaz artık, kendilerine inançları kalmadıkları kadar büyümüşlerdir. O kadar büyük korkularla bir yerlere yığılıp kalırlar ki ufak bir esinti bile yeni sayfaların açılmasını engeller, sert bir el kitabın kapağı kapalı tuttar. Hissedersiniz, aslında hiç sevemeyecek olduklarınızın elini tutmuş, sarılmış ve püzüşmüşsünüzdür. Dünya size hayallerinizi sunacak alan bırakmadığında korkunuz ellerinize yapışıp kalır. Güzellik kaybolup gider, ruh parçalanır ve kaybolduğunuz bu topraklarda neye inanacağınızı şaşırırsınız.

Sert bir viski damağınızı yakar, sigara ciğerlerinize oturur ve öksürmenin güzel olduğunu anlayıp paylaşacak alan bulamayacak kadar tıkıldığınız bu hapisanede yaşlanırsınız. Yaşam geçer. Çiğner ve tükürür. İşte biz de böyle kafalarla güzel müzikleri dinleyip, çatıkatının bir köşesinde sızarız. Kızardığımızda çatırdayacak olan yüreğimizin kokusu burun deliklerimizi kapamıştır. Böyle yapamayız. Dişi veya eril bir kahraman daha yaratır, yeniden yalana dolanırız.

Sahnede Absynthe Minded, tüm düşüncelerime ithafen söylüyor, dinleyelim, anlamaya çalışalım ve belki de son kez yanılmanın esrikliğini yaşayalım.

Absynthe Minded

Kahramanlarım

Yeter dedi, rahat bir sandalyeyle yetin

Arkana yaslan ve ben senin için söyleyim

Bizler korku içinde yaşıyoruz

Ve ben bilmiyorum

Neden bu kadar kaba konuştuğumuzu

Neden böyle olmak zorundayım

Ben kendimden emin değilim

Amaçlarımdan

Bunlar saf kristaller

Ben bedelini ödemek istiyorum

Baban için sevgilim

Senin ahlakını koruduğu için

Ben seni tamamlayacağım

Ve biz özgür olacağız

Her zaman böyle değil miydi?

Hikaye gelişti, en azından

Senin farklı bir rolün vardı

Ve şimdi senin sahneden çıkma vaktin

İyiliğine iyilikle karşılık veriyorum

Seninle yüzleşiyorum

Senin okşamaların kötü bir yama

Sahip olduğun herife karşı

Ve değil mi bebeğim?

Beni bir kere düşün

Ben seni tamamlayacağım

Ve biz özgür olacağız

Ve yalnız başımıza süreceğiz

Bir cumartesi gecesinde

İyi hissedeceğiz

Herşey göründüğü gibi

Ve değil mi bebeğim

Beni bir kez düşün

Ben seni tamamlayacağım

Ve biz özgür olacağız

Her zaman böyle değil miydi?

Hikaye gelişti, en azından

Senin farklı bir rolün vardı

Ve şimdi senin sahneden çıkma vaktin

Her zaman böyle değil miydi?

Hikaye gelişti, en azından

Senin farklı bir rolün vardı

Ve şimdi senin sahneden çıkma vaktin

Absynthe Minded

My Heroics

enough said, the make-shift

is a comfortable chair

sit back and i’ll tell you

we’re living in fear

and i don’t know

why you talk so rough

why should i be

not sure of my-

self my intentions

they are cristal clear

i wanna pay my duty

to your daddy dear

hold on to your decency

i’ll make you whole

and we’ll be free

isn’t it always so?

the story is unfold, at least

you got a different role

and now you gotta quit

the scene

I favour your flavour

I’m confronting you

you stroke a bad patch

with the man who has you

and baby won’t you

consider me

I’ll make you whole

and we’ll be free

and we’re driving alone

on a saturday night

we’re feeling alright

everything’s in sight

and baby won’t you

consider me

I’ll make you whole

and we’ll be free

isn’t it always so?

the story is unfold, at least

you got a different role

and now you gotta quit

the scene

isn’t it always so?

the story is unfold, at least

you got a different role

and now you gotta quit

the scene

isn’t it always so?

the story is unfold, at least

you got a different role

and now you gotta quit

the scene

isn’t it always so?

the story is unfold, at least

you got a different role

and now you gotta quit

the scene

bi bak istersen

bir iz bırak

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.