monoton 5

dirilten lezizceset Ağustos 13, 2017
monoton 5

 

NATÜRMORT

güneş biraz daha bekleyebilir.

manilla koltuğu ona

evin nasıl ev haline büründüğünü ve

renklerin sıralanışını hatırlatıyor

gölgeler, solgun tül perdeler gibi

kahve tonlu duvarlar boyunca

tutturulmuş,

pencerelerden sarkmış.

o lanet sifon sesi

tıpkı keçileri kaçırmış bir adamın

bulanık suratı gibi dağılıyor.

 

adam, artık sapıtmış çiftlere göndermede

bulunarak: 

kendi etrafında aylak aylak dolanan

sapıtmış çiftlere

dair herhangi bir ize rastlamak mümkün

değilken hem de

sert bakışlarını daha da sertleştirerek

yukarı bakıyor,

gökyüzünün berbat doluluğu

bulutlarla tıka basa görüntüsünü

gül yaprakları gibi parçalanan. 

 

bir keresinde küçük sarışın bir kız

odaya girip şöyle demişti: 

“baksana, (deniz kabuğunu kastederek)

sence de çok sevimli değil mi? 

bu dünyanın en büyük deniz kabuğu.”

 

bir keresinde saçları çelloyu andıran

bir kadın: 

maharetli kolları, kucaklamaya hazır

herif, çiçekleri ona vermekten kesin bir 

kararla vazgeçiyor

tüm yaprakların zehirli suya

daldırıldığından şüphelenmiş,

bunun kadının kalbini kurutacağından 

emin,

o esnada evin çatısı, karları

taşırmaya özen gösteriyor. 

 

ortalık az sonra mora döndürür yüzünü

berrak ve dingin bir durum içerisinde

sandalyeler, patlak veren benekler

halini alır

pencereler ise suratını yansıtır

sonra kendi halinde bir gün evi nasıl

kendi haline çevirmişse

küçük bir buket gibi kalır adamın

beyninde. 

 

James Jarmusch

 

bi bak istersen

bir iz bırak

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.