salon 35

dirilten lezizceset Mart 26, 2012
salon 35

Fransa’nın Thionville kıyılarına indiğimizde orada bizi Sophie Huriaux adındaki Fransız şarkıcı karşılar. La Grande Sophie olan sahne ismini özgünlüğünden kazanan bir şarkıcı kendisi.

La Grande Sophie

Yürekli Ol

Buralarda dönüp dolananı tanıyorum,

Ya da mevsimleri sayarak duvarlar boyunca gideni,

Ben neyin eksik olduğunu gördüm,

Bizi bir yereler götürmeyen yeni başlangıçları,

Tv’deki savaşçıları,

Yemek salonumdaki kahramanları,

Ben gerçek hikayeler okudum

Ama kendime sorduğum sorular

Sürekli: Nerede bulabildim?

(Nakarat)

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Çok daha iyi bakıyorsun

Kendimizden emin olduğumuzda

Parmaklarımızın ucuna taktığımızda

Güç ve umudu

Arayışlardan uzakta hiçbir şeyden korkmayarak

Kendini kısıtlamadan tanımadığın kapıları çalarak

Ve öylesine yumuşak konuşmak

Ama kendime sorduğum sorular

Sürekli: Nerede bulabildim?

(Nakarat)

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Ben ormana gittiğimde

Kollarım iki yanıma düşer tıpkı Parmak Çocuk gibi

Orada bulduğum taşlar

Ama kendime sorduğum sorular

Sürekli: Nerede bulabildim?

(Nakarat)

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

Yürekli ol, yürekli ol, yürekli ol,

La Grande Sophie

Du Courage

J’en connais qui tournent en rond

Ou qui longent les murs en comptant les saisons

J’en ai vus des dépourvus

Des nouveaux départs qui nous mènent nulle part

Des guerriers à la télé,

Des héros dans ma salle à manger

J’en ai lu des histoires vraies

Mais la question que j’me pose

Sans cesse : Où j’pourrais trouver

(Refrain:)

Du courage, du courage, du courage

Du courage, du courage, du courage

Du courage, du courage, du courage

Du courage, du courage, du courage

Tu vois c’est tellement mieux

Quand on est sûr de soi

Que l’on porte au bout des doigts

De la force et l’espoir

D’aller chercher plus loin en n’ayant peur de rien

De sonner à la porte de l’inconnu sans aucune retenue

Et parler c’est si léger

Mais la question que j’me pose

Sans cesse : Où j’pourrais trouver

(au Refrain)

Quand je vais dans la forêt

Que les bras m’en tombent comme le Petit Poucet

Des cailloux j’en ai trouvés

Mais la question que j’me pose

Sans cesse : Où j’pourrais trouver

(au Refrain)

bi bak istersen

bir iz bırak

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.