monoton 26

dirilten lezizceset
monoton 26

GECE KUMSALDA

Walt Whitman

Gece kumsalda,

Bir kız çocuğu duruyor babasıyla yan yana

Doğuya bakıyor, güz göklerine.

Yukarda, karanlıkların içinde, 

Gökleri aç kurt gibi yutan bulutlar, her şeyi örten bulutlar,

Kara yığınlar halinde yayılırken, 

Durmadan alçalırken, hızla, düşmanca. 

Doğuda, daha örtülmemiş, aydınlık, temiz bir mavilikte, 

Yıldızların şahı Jüpiter, kocaman, sessiz, yükseliyor,

Hemen yanında, üstünde azıcık, 

Pleiad adlı yedi yıldız, yedi kız kardeş yüzüyor. 

Kumsalda babasının elini tutmakta olan çocuk, 

Her şeyi yutmak, her şeyi göbek için, böyle gururla

Alçalan bulutlara 

Bakarak, sessizce ağlıyor.

Ağlama, çocuk,

Ağlama, sevgilim, 

Bırak bu öpücüklerle gözlerini sileyim, 

Her şeyi yutan bulutların zaferi uzun sürmeyecek, 

Uzun zaman onların olmayacak bu gök, onlar yıldızları

Yalnızca görünüşte yutuyorlar,

Jüpiter gene çıkacak, sabırlı ol, başka bir gece gelip

Gene bak, Pleiad’lar çıkacak,

Onlar ölümsüzdürler, bütün yıldızlar, gümüşten,

Altından yıldızlar gene parlayacak, 

Büyük yıldızlar da, küçükleri de gene parlayacak, her şeye 

Dayanır onlar,

Kocaman, ölümsüz güneşler, sabırlı, dalgın aylar gene

Parlayacak.

Hem sen, en sevgili çocuk, yalnız Jüpiter için mi yas 

Tutuyorsun?

Yalnız yıldızların gömülüşünü mü düşünüyorsun? 

Öyle bir şey var ki,

(Seni dudaklarımla yatıştırarak, fısıldıyorum,

Sana ilk düşünceyi, sorunu, karışıklığı veriyorum,)

Öyle bir şey var ki, yıldızlardan bile daha ölümsüz, 

(Birçok ölümler, birçok günler, birçok geceler geçip gidiyor,)

Öyle bir şey var ki, parlak Jüpiter’den bile daha çok dayanacak,

Güneşten ya da dönen gezegenlerden daha çok,

Ya da pırıl pırıl Pleiad’lardan daha çok dayanacak. 

(On the Beach at Night)

bi bak istersen