salon 204

dirilten lezizceset

Müziğin kendisiydi o. Farklı türlerini dinlememe izin veren. Uzun süre gökyüzüne baktım arkamdaki binaları unutarak ve onun yüzü giderek netleşti, onun sakinliğini hatırlamak beni de sakinleştirdi. Müziğin kendisiydi o ve bıraktığı melodinin hareketi beni asla yalnız bırakmadı. Yaşamın bir illüzyon olduğunu kabul edersek gerçekliğimizi ne belirleyebilirdi? Hep düşündüm ve müzik düşüncemi sağalttı. Hayallerin her zaman devam edeceğini biliyordum, onunla birlikte. Benim en dayanılmaz noktam sanırım bu. İnsanlar yanımda olmasa da onlarla birlikte olmayı becerebiliyorum. Sinir bozucu olabilirim? Bildiğim tek şey bunu gerçekleştirebiliyor oluşum.

Sadece müziğin yaptıklarına izin verdiğimde hareket eden dolaşan ve yolculuk eden tuhaf bir durağanlığa yaklaştım. Renklerin düzenini ayırt etmek ve yaşamın seslerine kulak kesilmek. Amacım son nefesime kadar tutkuyla yaşamak. 

bi bak istersen

Lezizceset